De waanzin van de energietransitie

Een gastbijdrage van Chris Schoneveld.

In opdracht van het kabinet werd een studiegroep “Klimaatopgave Green Deal” opgericht die moest kijken naar de gewenste beleidsmaatregelen om de CO2-reductie, zoals vastgelegd in het Parijsakkoord, te bewerkstelligen. De studiegroep heeft afgelopen januari een rapport uitgebracht onder de titel: Bestemming Parijs: wegwijzer voor klimaatkeuzes 2030, 2050 (Eindrapportage studiegroep Invulling klimaatopgave Green Deal, Jan. 2021).

Het rapport lezende (90 pagina’s) word je horendol van de ambtelijke / bestuurlijke / management speak (à la McKinsey). Afgezien van de onzinnige begrippen “klimaatkeuze” en “klimaatopgave” in de titel van het rapport, staat het ook vol met verwijzingen naar het klimaatdoel, klimaattransitie, het klimaatakkoord, het klimaatplan, de klimaatwet, de klimaatnota, de klimaat- en energieverkenning (KEV) en de Monitor Klimaatbeleid, klimaat neutraal.

Eén lichtpuntje: de Klimaattafels werden niet genoemd. Het is duidelijk dat ons klimaat volgens deze bureaucraten geheel afhankelijk is van beleidsmaatregelen die wij in de komende 10 tot 30 jaar gaan of denken te kunnen verwezenlijken.

Dit rapport (bestemming-parijs-wegwijzer-voor-klimaatkeuzes-2030-2050) bevat een analyse van de gevolgen van beleidsmaatregelen die nodig zijn om te kunnen voldoen aan de Europese afspraken over CO2-reductie. Om draagvlak te verkrijgen voor die maatregelen heeft de TU in Delft een – weer zo’n mooi woord – Participatie Waarde Evaluatie (PWE) georganiseerd waarbij via een enquete/raadpleging wordt gekeken welke maatregelen de voorkeur hebben onder de bevolking. Zie hier.

— Lees op www.climategate.nl/2021/03/de-waanzin-van-de-energietransitie/