Wie ben ik om een professor tegen te spreken. Tegenspreken kan als onbeleefd overkomen en dat is geenszins mijn intentie. Maarten Steinbuch vroeg me echter recent te reageren en door gebrek aan tijd lukt het me nog niet om een lang uitvoeriger artikel te schrijven. Deze komt nog wel, beloofd. Maar mijn eerste opinie wil ik wel alvast geven: ik ben absoluut tegen het concept van een valoriserende -what’s in de name- universiteit.

Ik ben een groot voorstander van het weer terug gaan naar de basis: opleiding en opleiding (van onderzoekers, of te wel AIO’s/phd). Hierover heb ik al vaker geschreven (link1link2link3link4link5). Ik wens nu juist weer simpelere universiteiten i.p.v. nog complexere organisaties bouwen. In de praktijk falen deze, en creëren ze geen waarde. In een complexe omgeving is versimpeling het enige juiste recept.

Universiteiten krijgen geld van overheden, van de maatschappij dus voor opleiding, zo hoort het. Zelfs het doen van onderzoek is ‘opleiden’ van onderzoekers. Niet meer en niet meer minder wat mij betreft. 

Valorisatie is een taak van het bedrijfsleven (bedrijven, groot en klein, banken, investeringsfondsen, etc.), gewoon conform het WTK-model. Kortom, laten we deze drie takken van sport niet nog meer met elkaar gaan vermengen. Overigens is het type mens dat goed is in goed van fundamenteel onderzoek zelden een juiste persoon om goed te kunnen valoriseren (en andersom).

Het is gemakkelijker om van een man een vrouw te maken, dan van een onderzoeker een ondernemer, zegt een van mijn zakenpartners daarom.

Enfin, meer over dit onderwerp op een ander moment.

Steinbuch

The technological developments are rapidly progressing and have impact in all aspects of our lives: energy, mobility, health, security, working, living etc. We also might call this the digital society, with internet of everything as driving principle. The speed of change is accelerating, and is driven by the exponential growth of computing power dictated by the Law of Moore.

The question I want to put forward is: how are we going to speed up the research at our universities? How do we stay connected and how can we follow the accelerations of innovations?

The answer might be to define a next generation of university: a networked university, with open channels to industrial, entrepreneurial, societal engaged individuals. Where innovation is not done in isolation, but in co-operation, with customer participation. An open innovation space.

Let me first describe the first generations of universities to put the envisioned direction into perspective.

View original post 734 more words

Advertisements