Dit was het jaar waarin multinationals het hebben verbruid
Essay | Multinationals Ze ontlopen belasting en vervuilen de wereld. En omdat ze in deze crisis wél rekenden op financiële steun van de overheid, werd dit het jaar waarin multinationals uit de gratie raakten.
Menno Tamminga
23 december 2020
Leestijd 6 minuten

Zichtbaar trots loopt PVV-Tweede Kamerlid Dion Graus naar de interruptiemicrofoon. Zijn oproep aan het kabinet om autofabriek VDL Nedcar, onderdeel van het Brabantse industriële boegbeeld VDL, door de crisis te helpen, is nog geen minuut eerder met algemene stemmen aangenomen. Graus’ motie wil duizenden werknemers bestaanszekerheid geven.

Een historische motie, begint hij Kamervoorzitter Kadija Arib uit te leggen. Dat hoeft niet. Zij weet het. Graus doet het toch. Alle woordvoerders van alle partijen in de Kamer hebben zijn motie ondertekend. Nooit eerder gebeurd, claimt Graus.

En nu is zijn vraag bij de interruptiemicrofoon: wat doet minister Eric Wiebes (Economische Zaken en Klimaat, VVD)?

Graus’ succesvolle pro-VDL-motie is om nog een reden bijzonder. Hij komt op voor een grote onderneming in het jaar dat grote bedrijven en zeker multinationals uit de gratie raakten. In de politiek. In de media. In de samenleving. Aanleidingen zijn er genoeg. Sommige betaalden geen winstbelasting. Andere zijn te traag in verduurzaming. Of te machtig, zoals de databazen uit Silicon Valley. Of te meedogenloos, zoals Amazon-oprichter Jeff Bezos, de rijkste man ter wereld die nóg rijker werd én een hardvochtige werkgever bleef. Of te uitgekookt: werken met zelfstandigen die eigenlijk gewoon werknemers zijn, zoals Uber. Of ze bleken geen thuishaven te kennen, zoals Unilever dat zijn hoofdkantoor in Rotterdam sluit en naar Londen verhuist.

— Lees op www.nrc.nl/nieuws/2020/12/23/de-multinational-heeft-het-verbruid-a4024888